Józef Wiłkomirski

Józef Wiłkomirski urodził się 15 maja 1926 roku w Kaliszu, a zmarł 1 sierpnia 2020 roku w Wałbrzychu. Był polskim dyrygentem, wiolonczelistą i kompozytorem. W czasie powstania warszawskiego walczył w Śródmieściu Północnym w szeregach Zgrupowania NOW-AK „Harnaś”, a po jego zakończeniu przebywał w stalagu w Sandbostel. Studiował historię i archeologię na Uniwersytecie Łódzkim oraz dyrygenturę w Łodzi i Warszawie.

Pracował jako wiolonczelista w orkiestrach Filharmonii Łódzkiej i Opery Warszawskiej, a następnie jako dyrygent i kierownik muzyczny zespołów oraz filharmonii. W 1957 roku został dyrektorem i kierownikiem artystycznym Filharmonii w Szczecinie. W 1978 roku utworzył Filharmonię w Wałbrzychu, którą kierował do 2005 roku. Od 1967 roku komponował; jego utwory wykonywano w 14 krajach. Działał również jako publicysta i prelegent. W 2015 roku odebrał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Kalisza.

Na podstawie artykułu „Józef Wiłkomirski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.